Ik groeide op als derde zoon in een klein dorp waar iedereen elkaar kende. Mijn ouders runden samen een fysiotherapiepraktijk, dorps royalty. Zorgen voor anderen, ondersteunen waar het nodig was, dat was vanzelfsprekend. Niet iets bijzonders, maar gewoon hoe het ging.
Misschien daarom voelde ik me al jong aangetrokken tot de mensen die minder zichtbaar waren. De eenlingen. De stillen. Daar vond ik mezelf ook vaak terug. Dat leerde me observeren, luisteren en tussen de regels door kijken. Een kwaliteit en een valkuil. Want soms maakte ik mezelf net zo onzichtbaar.
Luisteren werd mijn tweede natuur. Al jong merkte ik hoe krachtig het is om écht te horen wat iemand zegt en wanneer het moment daar is om iets terug te geven. Die combinatie vormt nog steeds de basis van hoe ik werk.
De verkeerde goede keuze
Ik koos voor het onderwijs en werd wiskundedocent op het vmbo. Een verstandige keuze, dacht ik. Maar diep vanbinnen knaagde er iets.
Ik kan dit. Maar wil ik dit?
Jarenlang deed ik wat logisch leek. Zekerheid, verantwoordelijkheid, doorgaan. Tot mijn energie langzaam weglekte. Ik hielp anderen, maar vergat mezelf. Mijn batterij raakte leeg.
Na negen jaar was het op.
Geen burn-out, maar wel stilstand. En dat voelde misschien nog wel zwaarder.
Geen herstel, maar richting
In die periode hoorde ik vaak het woord herstellen. Maar herstellen naar wat? Naar een situatie waarin ik mezelf opnieuw buitenspel zou zetten?
Ik besloot iets anders.
Niet terug, maar juist vooruit.
Met hulp, reflectie en vooral acceptatie ontdekte ik wat ik echt nodig heb: beweging, betekenis en ruimte om het waarom te onderzoeken. Niet alleen bij anderen, maar ook bij mezelf.
Waarom ik coach
Ik weet hoe het voelt om vast te zitten terwijl je functioneert.
Om alles op orde te hebben, maar jezelf kwijt te raken.
Om te weten dat het anders moet, maar niet te weten hoe.
Ik coach omdat ik geloof dat vallen erbij hoort.
Dat stilstand een signaal is, geen falen.
En dat “nu” altijd een beginpunt kan zijn.
Mijn verhaal is geen uitzondering.
Het is precies waarom ik naast je kan staan.
Daar viel alles samen. Dit is wat ik doe. Dit is wie ik ben.